چند روز قبل ، آرمان ازم پرسید که آیا میشه از روی وبلاگ کسی در مورد شخصیت‌اش قضاوت کرد یا نه . اون موقع با توجه به تجربه‌های قبلی با قاطعیت زیادی گفتم «بله»

اما اگر بخوام دقیقتر بگم جواب میشه «بله و نه » نمی دونم تا حالا هیچ جای دیگه از دنیا زندگی نکردم که بتونم بگم اونجا چقدر میشه اینکار رو کرد اما اینجا بیشتر میشه «نه»! بستگی داره خود آدم چه جوری باشه. یکی مث من که از هر ۱۰ تا چیزی که میخواد بنویسه ، در موردشون بگه ، حرف بزنه ۶ تاشو بخاطر ملاحظات و غیره و غیره نمیگه رو اگر هم بخوای در مورد شخصیتش بگی حداکثر چهار قسمت از ده قسمتش رو شناختی. عادت کردیم به خودسانسوری. عادتمون دادن !

خیلی وقت پیش گفتم داشتن دید سیاسی مثل «شورت» هست ، هیچکس بدون شورت از خونه بیرون نمیره و هیچکس هم شورتش رو سر چوب نمیزنه و توی هوا تکونش نمیده که آی ملت شورت ِ من این رنگیه ! هر کسی دید سیاسی خودشو داره ، برداشت خودش رو از وضع جامعه‌اش داره و خیلی هم نمیشه عوضش کرد. این هم به هر حال بخشی از اون آدم هست.

Advertisements